WSZYSCY ŚWIĘCI W WIZJACH WYBRANYCH MISTYCZEK ŚREDNIOWIECZNYCH – ŚW. GERTRUDY WIELKIEJ, ŚW. BRYGIDY SZWEDZKIEJ I BŁ. DOROTY Z MĄTÓW - Kowalczyk, Marta (Forum Teologiczne, 2017)
Zagadnienia związane ze wspólnotą Wszystkich Świętych odnaleźć można w objawieniach średniowiecznych mistyczek – św. Gertrudy Wielkiej, św. Brygidy Szwedzkiej oraz bł. Doroty z Mątów. Św. Gertruda Wielka podkreślała wartość wstawiennictwa wszystkich świętych, dlatego ułożyła litanię ku ich czci. Gertruda zachęcała ludzi, żeby obchodzili pamiątkę swojego chrztu, by w ten sposób odnawiać w sobie świadomość dziecka Bożego. Według Gertrudy Wielkiej ważną rolę w osiągnięciu osobistej świętości mają rozum, wolna wola i osąd sumienia, które decyduje o konkretnych wyborach i postępowaniu. W swoich pismach św. Brygida Szwedzka piętnowała to, co nieświęte, aby każdy wyraźniej rozpoznał to, co święte. Według Brygidy pamięć o wszystkich świętych jest ważna, bo towarzyszą Chrystusowi Królowi podczas sądzenia dusz i na zapowiadanym w Piśmie Świętym Sądzie Ostatecznym. Swoimi pismami św. Brygida walczyła o świętość i poprawę życia innych. Według bł. Doroty z Mątów podstawowym warunkiem na drodze ku wspólnocie Wszystkich Świętych jest przyjmowanie Komunii św., czynienie uczynków miłosiernych i modlitwa. Dla bł. Doroty ważne jest naśladowanie przykładu Maryi i świętych. Według bł. Doroty Chrystus woli, żeby modlitwy i prośby kierować bezpośrednio do Boga, natomiast święci mają zajmować się innymi, ważniejszymi sprawami, niż zanoszenie poszczególnych modlitw do samego Chrystusa. Według mistyczek, ludzie, którzy pragną sacrum bez lęku i z otwartością na tajemnicę świętych obcowania powinni w swoim życiu, czerpiąc z ich przeszłości, spoglądać w przyszłość.