Filozoficzno-teologiczna synteza antropologii chrześcijańskiej Edyty Stein - Kopiec, Maksym Adam (Forum Teologiczne, 2018)
W niniejszym tekście autor wykazuje, w jakim stopniu – gdy chodzi o rozwój intelektualny, duchowy, etyczny – Edith Stein uwzględnia konieczność wyjścia poza fenomenologiczną koncepcję „czystego rozumu”. Stein zdaje sobie sprawę, jak złożony jest proces poznania i wysiłek docierania do prawdy. W myśli chrześcijańskiej odkrywa konieczność drogi duchowej i mistycznej na płaszczyźnie epistemologicznej. Wyłączny „powrót do istoty/rzeczy” (Husserl) nie jest ostatecznym celem poznawczego postępowania filozofii. Niezbędna jej zdaniem jest droga duchowa, która nie ma nic wspólnego z mistycyzmem – w takim znaczeniu, jakie nadawał mu Husserl. Duchowość jest niezbędna w gnozeologii, szczególnie w takich obszarach wiedzy, jak antropologia filozoficzna i teologiczna. Decydujące dla jej rozwoju naukowego było „spotkanie” z autorami klasyki chrześcijańskiej (Augustyn, Tomasz, Bonawentura, Jan Duns Szkot) oraz innymi bardziej jej współczesnymi. Personalizm chrześcijański, otwartość na Transcendencję (autotrenscendencja), koncepcja „logosu”, „wyjście poza siebie bez opuszczania własnej subiektywności”, pozwalają na uniknięcie epistemologicznego egoizmu, subiektywizmu i w efekcie relatywizmu – drogi donikąd (nihilizm). Czytelnikowi pozostaje ocenić wartość perspektywy Edith Stein, jej oryginalność, miejsce w myśli chrześcijańskiej oraz trafność syntetycznego ujęcia problemu w artykule.