Model kompetencji psychologa rekomendowany przez Europejską Federację Stowarzyszeń Psychologicznych - Tarnowski, Adam; Łaszewska, Kamila (Przegląd Psychologiczny, 2025)
Cel: Celem pracy jest przybliżenie nowo opracowanego systemu ramowych kompetencji psychologa rekomendowanego przez Europejską Federację Stowarzyszeń Psychologicznych (EFPA). Jest on modyfikacją koncepcji proponowanej wcześniej w USA przez Rodolfa i in. (2005). System kompetencji jest istotny dla uczelni akademickich, ponieważ definiuje sylwetkę absolwenta od strony praktycznych umiejętności zawodowych oraz superwizorów nadzorujących staż wchodzących w zawód absolwentów psychologii. W niniejszym artykule przedstawiono argumenty za włączaniem w treści kształcenia psychologów na polskich uczelniach wiedzy bazującej na modelu ramowych kompetencji, aby zwiększyć szansę na bardziej klarowną ocenę równoważności kształcenia i wyższą jakość profesjonalnych usług psychologicznych. Wskazano również trudności związane z adaptacją programu EFPA do krajowego systemu kształcenia psychologów oraz przeanalizowano kluczowe wyzwania i rekomendacje dla skutecznej adaptacji programu EFPA do realiów polskich. Tezy: Omówienie zmian w modelu ramowych kompetencji i ich znaczenia. Omówienie etapów kształcenia psychologów w ramach modelu zaproponowanego przez EFPA. Przedstawienie podziału kompetencji na uzupełniające się wzajemnie kompetencje funkcjonalne (co psycholog robi) i podstawowe (jak psycholog pracuje) oraz etapów rozwoju zawodowego. Polska, będąca krajem członkowskim EFPA, ma możliwość wdrożenia modelu EFPA, jednak adaptacja do krajowego systemu kształcenia psychologów wiąże się z pewnymi trudnościami. Konkluzje: Przyjęta przez EFPA w 2023 r. rama kompetencyjna określa cele edukacji psychologicznej. Powstała ona w wyniku wieloletniej pracy psychologów zrzeszonych w EFPA, stanowiąc efektywny i realistyczny system zapewniania jakości kształcenia przyszłych psychologów. Precyzyjne definicje oraz określone efekty uczenia się umożliwiają obiektywną i wystandaryzowaną ocenę gotowości do samodzielnej pracy, która jest finalnym etapem pięcioletnich studiów i rocznego stażu podyplomowego. Wdrożenie modelu EFPA wymaga dostosowania licznych aspektów krajowego systemu edukacji, zmian w organizacji studiów, przebiegu staży podyplomowych oraz regulacji prawnych dotyczących zawodu psychologa.