Prowadzenie korespondencji przez osadzonych na tle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem zmiany art. 105 Kodeksu karnego wykonawczego - Grabowska-Biernat, Kornelia (Studia Prawnoustrojowe, 2024)
Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o zmianie ustawy – Kodeks Karny Wykonawczy oraz niektórych innych ustaw, wprowadziła szereg zmian w zakresie regulacji prawnych dotyczących sytuacji osadzonych w Zakładach Karnych i Aresztach Śledczych. Jedną z nich stanowi zobowiązanie do ponoszenia kosztów korespondencji pozbawionych wolności. Zgodnie ze znowelizowanymi przepisami obowiązek ponoszenia kosztów korespondencji dotyczy jej w serze prywatnej jak i urzędowej. Celem niniejszego artykułu jest dokonanie analizy nowelizacji przepisów prawa karnego wykonawczego dotyczących możliwości prowadzenia korespondencji przez osoby pozbawione wolności w kontekście nałożenia na nich obowiązku jej odpłatności oraz dokonanie oceny wprowadzonych w tym zakresie zmian. W niniejszej pracy została także omówiona możliwość odstąpienia od reguły odpłatności korespondencji, skutkująca możliwością otrzymania przez osadzonego znaczków pocztowych, kopert i papieru od administracji jednostki penitencjarnej, jednakże jedynie w wyjątkowych sytuacjach. Brak konkretnego wskazania sytuacji, w których pozbawiony wolności może skorzystać z pomocy finansowej administracji zakładu karnego w zakresie odpłatności za korespondencję może prowadzić do „luzu decyzyjnego” i w konsekwencji podejmowania decyzji w tym zakresie w sposób arbitralny. W zakończeniu niniejszego artykułu autorka omawia wprowadzone zmiany i dokonuje jej analizy z uwagi na ochronę podstawowych praw podmiotowych przysługujących osadzonym. Sama teoretyczna możliwość ograniczenia korespondencji z uwagi na sytuację materialną, może w konsekwencji skutkować ograniczeniem prawa do kontaktu z bliskimi, a nawet ograniczeniem prawa do obrony.