Renta planistyczna jako jeden z instrumentów gospodarowania przestrzenią - Pracka, Małgorzata (Studia Prawnoustrojowe, 2024)
Aktywność planistyczna gminy niesie ze sobą przeróżne skutki. Jednym ze skutków uchwalenia planu miejscowego jest wzrost wartości nieruchomości, co niewątpliwie przyczynia się do ukształtowania korzystnej sytuacji prawnej po stronie właścicieli. Ustawodawca dostrzegając ten wpływ wprowadził instrument renty planistycznej, której założeniem jest partycypacja gminy w korzyściach, jakie osiągnął właściciel nieruchomości w związku z uchwaleniem przez gminę planu miejscowego. Możliwość naliczenia opłaty została powiązana z materialnoprawnymi przesłankami, po spełnieniu których zaistnieje obowiązek jej pobrania. Publicznoprawny wymiar renty planistycznej, jej ustawowe założenia, a także konfliktogenny charakter sprawia, że zdefiniowanie ustawowych ram do ustalenia renty planistycznej wymaga dokonania analizy, w ramach której zinterpretowane zostaną determinanty jej nałożenia przez gminę, która działać musi w granicach i na podstawie obowiązującego prawa. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie formalnoprawnych założeń naliczenia przez gminę renty planistycznej jako jednego z instrumentów gospodarowania przestrzenią mającego wpływ na zakres uprawnień właściciela nieruchomości. Pojawiające się problemy interpretacyjne przy stosowaniu tegoż administracyjnoprawnego instrumentu wymagają pogłębionej analizy celem zminimalizowania ryzyka zaskarżalności decyzji wydawanych w tym zakresie.