Prawo pacjenta szpitala do zakwaterowania w pokoju jednoosobowym w ramach ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego – kilka uwag na kanwie orzecznictwa sądów niemieckich i ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych - Łukańko, Bernard (Studia Prawnoustrojowe, 2025)
Przedmiotem opracowania jest prezentacja i analiza orzeczeń sądów niemieckich dotyczących problematyki zakwaterowania w szpitalu – w ramach ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego (Gesetzliche Krankenversicherung - GKV) – pacjenta w pokoju jednoosobowym. Rozważono przykłady sytuacji, w których pacjentowi przysługuje w myśl prawa niemieckiego ze względów medycznych roszczenie o zakwaterowanie w pokoju jednoosobowym oraz przedstawiono argumentację wykorzystaną przez sądy dla oddalenia roszczeń pacjenta w przypadku braku takiego uzasadnienia. W drugiej części opracowania analizie poddano praktyczne ograniczenia płynące z RODO dla ochrony szczególnej kategorii danych osobowych jaką stanowią dane o stanie zdrowia w przypadku zakwaterowania pacjenta w szpitalu w pokoju wieloosobowym. Następnie przedstawiono argumenty przemawiające za prawem do zakwaterowania w szpitalu w pokoju jednoosobowym pacjenta w ramach ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego, płynące zarówno z regulacji ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych, jak i przepisów krajowych tyczących odpowiedzialności za naruszenie obowiązku zachowania tajemnicy przez personel medyczny(§ 203 kodeksu karnego niemieckiego). Zapewnienie ochrony danych osobowych, w tym ich szczególnej kategorii – tyczących stanu zdrowia - możliwe jest w szpitalu w sposób niewymagający dalszych działań organizacyjnych – zasadniczo jedynie w pokojach jednoosobowych. Dlatego dotychczasowe restrykcyjne orzecznictwo sądów niemieckich odnoszące się do braku roszczenia pacjenta leczonego w ramach ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego o zakwaterowanie w pokoju jednoosobowym budzi wątpliwości. Zapewnienie natomiast ochrony danych osobowych pacjenta w trakcie czynności medycznych w pokoju wieloosobowym wymaga wielu działań organizacyjnych, takich jak np. stosowanie parawanów, a także ograniczenia rozmów lekarza z pacjentem o stanie zdrowia tego ostatniego do sytuacji dobrowolnego wyrażenia zgody przez chorego lub czasowego braku innych chorych w pokoju. Działania zmierzające do zwiększenia miejsc szpitalnych w pokojach jednoosobowych nie wykluczają celowości utrzymywania i tworzenia pokojów wieloosobowych. Zakwaterowanie w pokoju wieloosobowym powinno być natomiast poprzedzone uzyskaniem zgody pacjenta na rozmowę z personelem medycznym na temat stanu zdrowia tego pacjenta, w obecności innych chorych.