O dualizmie kontroli jakości kształcenia na kierunku studiów pielęgniarstwo w kontekście deregulacji - Bojar-Fijałkowski, Tomasz (Studia Prawnoustrojowe, 2025)
Formy kształcenia w różnych zawodach i specjalnościach zmieniały się na przestrzeni lat, tak samo jak modeli kontroli nad tym procesem. Szczególna była i jest kontrola wobec kierunków dających wyjątkowe uprawnienia, w tym w przypadku zawodów zaufania publicznego. Na tle takich regulacji i jednolitego modelu kontroli jakości kształcenia na studiach wyższych, opartego na działalności Polskiej Komisji Akredytacyjnej, wyróżniają się tylko dwa kierunki studiów: pielęgniarstwo i położnictwo. W ich przypadku, w wyniku ewolucji od kształcenia zawodowego do studiów wyższych, przy podległości merytorycznej samorządowi zawodowemu i resortowi zdrowia, wykształcił się dualizm kontroli. Obok standardowego trybu, kierunki te podlegają dodatkowo kontroli Krajowej Rady Akredytacyjnej Szkół Pielęgniarek i Położnych. Model taki rodzi trudności organizacyjne dla uczelni oraz wątpliwości w zakresie równego traktowania. Podważa on założenia przyświecające powstaniu Polskiej Komisji Akredytacyjnej czyniąc niepotrzebne wyjątki od reguły. Co więcej, jest to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości. Rozwiązaniem tego, niedostrzeganego na szerszą skalę, problemu może być nieduża nowelizacja przepisów o nauce i szkolnictwie wyższym, do czego autor namawia i co postuluje. Celem opracowania jest więc analiza materii ustawowej, jej wykładnia, w tym celowościowa, krytyka oraz zaproponowanie możliwych do podjęcia przez ustawodawcą zmian. Wywód poprowadzony jest w oparciu o metodę dogmatyczno-prawną i historyczno-prawną. Oparty został na literaturze z zakresu prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, prawa konstytucyjnego i administracyjnego oraz aktach prawnych aktualnych na dzień 15 maja 2025 roku.