WannaCry ransomware cyberattack as violation of international law: brak - Fordoński, Radosław; Kasprzak, Wojciech Andrzej (Studia Prawnoustrojowe, 2019)
Artykuł podejmuje temat cyberataku, dokonanego 12 maja 2017 r. przy użyciu wirusa oprogramowania szantażującego w postaci złośliwego wirusa WannaCry. Największy tego typu atak w historii objął do 300 tysięcy komputerów w ponad 150 krajach, powodując straty w wysokości przekraczającej jeden miliard dolarów USA. Podczas gdy zainfekowany komputer wyświetlał informację o zaszyfrowaniu zawartości dysku, odzyskanie danych było możliwe (ale nie gwarantowane) po wpłaceniu „okupu”, czyli określonej sumy pieniędzy, płatnej w Bitcoinach. W wyniku ataku ucierpiały zarówno tysiące podmiotów prywatnych, jak i sieci rządowe oraz przedsiębiorstwa państwowe. Wśród tych ostatnich do szczególnie poszkodowanych należały brytyjska publiczna służba zdrowia, rosyjskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych oraz sieci rządowe w Brazylii. W grudniu 2017 r. sześć państw, w tym Stany Zjednoczone i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii, ofcjalnie przypisało cyberatak z maja tr. Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej. Przypisanie odpowiedzialności nie było jednak równoznaczne z potwierdzeniem faktu naruszenia prawa międzynarodowego oraz wskazaniem jego zakresu. Poniższa analiza dokonuje takiej oceny z perspektywy wybranych zasad Karty Narodów Zjednoczonych: zasady suwerenności państw w cyberprzestrzeni, zakazu interwencji w sprawy wewnętrzne państw oraz zakazu użycia siły w relacjach międzynarodowych.