The Reforms of the European Union Institutions and Bodies in the Light of the Lisbon Treaty - Sitek, Magdalena (Studia Warmińskie, 2011)
Początek lat dziewięćdziesiątych przyniósł ze sobą upadek systemu komunistycznego. W konsekwencji wiele z państw bloku sowieckiego rozpoczęła dążenia do wstąpienia, powstałej na mocy Traktatu z Maastrich (1992) Unii Europejskiej. Konieczne zatem było zreformowanie podstawowych instytucji i organów unijnych, tak aby były zdolne do zarządzania większą liczbą państw członkowskich. Pierwsza próba reformy instytucjonalnej został podjęta w 2000 r. w Traktacie Nicejskim. Przyjęte w tym dokumencie rozwiązania nie sprostały wymogom. Stąd przygotowano nowe rozwiązania, które zostały zaproponowane w tzw. Traktacie ustanawiającym Konstytucję dla Europy (2004), który ostatecznie nie wszedł w życie. Ostatecznie kształt reformy instytucjonalnej organów Unii Europejskiej został przedstawiony w tzw. Traktacie Lizbońskim (2007). W Traktacie tym zreformowano strukturę i funkcjonowanie najważniejszych instytucji i organów unijnych, w tym: Parlamentu Europejskiego, Komisji, Rady Europejskiej, Rady Unii Europejskiej i Trybunału Sprawiedliwości. Do najważniejszych zmian wprowadzonych Traktatem Lizbońskim należy zaliczyć zmianę systemu głosowania na Radzie Unii Europejskiej. Wprowadzono system podwójnego glosowania, który będzie obowiązywał od 2017 r. Ponadto, ustanowiono urząd Przewodniczącego Rady Unii Europejskiej, którego pozycja ma być podobna do pozycji głowy państwa oraz urząd ministra spraw zagranicznych.