Opublikowane: 2025-10-30

O tekstowych światach narracji górskich Tadeusza Piotrowskiego: „Gdy krzepnie rtęć” i „Słońce nad Tiricz Mirem”

Ewa Szczepkowska
Prace Literaturoznawcze
Dział: Interpretacje
https://doi.org/10.31648/pl.10893

Abstrakt

Artykuł dotyczy górskich narracji Tadeusza Piotrowskiego o autobiograficznym charakterze, których głównym tematem jest doświadczenie górskiej przestrzeni. Analiza koncentruje się zwłaszcza na dwóch książkach Piotrowskiego Gdy krzepnie rtęć – o zimowej wyprawie na Noszak w 1973 roku i Słońce nad Tiricz Mirem – o  zdobyciu szczytu nową drogą w 1978 roku. Pisarski dyskurs operuje różnymi formami podawczymi, takimi jak: opis, relacja, kronika, dialogi, diariusz wyprawowy, co nadaje utworom kolażową strukturę. Autor niejednokrotnie posługuje się zabiegami tekstualnymi, odwołując się do tekstów literatury popularnej, fachowej, kodów kulturowych, wzorców gatunkowych, poszukując wśród  nich  środków wyrazu dla prezentacji ekstremalnego doświadczenia górskiego. Intertekstualność pośredniczy  również w prezentacji estetyki górskiego krajobrazu.

Słowa kluczowe:

alpinizm, Tadeusz Piotrowski, autobiografizm, tekstowość, himalaizm

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Szczepkowska, E. (2025). O tekstowych światach narracji górskich Tadeusza Piotrowskiego: „Gdy krzepnie rtęć” i „Słońce nad Tiricz Mirem”. Prace Literaturoznawcze, (13), 301–313. https://doi.org/10.31648/pl.10893

Cited by / Share


Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.