https://doi.org/10.31648/ep.12149
Ucztowanie, zabawy i odpoczynek były ważnymi elementami funkcjonowania społeczeństwa staropolskiego w XVII w. Oczywiście w innym wymiarze czynili to chłopi, mieszczanie i szlachta, a w innym dwór królewski i zgromadzona na nim arystokracja. Z uwagą sytuacje takie śledzili przebywający w Polsce cudzoziemcy i często obserwowane wydarzenia opisywali na kartach pozostawionych przez siebie pamiętników i wspomnień. Obcokrajowcy zauważali specyfikę ucztowania, a także odpoczywania, który mógł być rozumiany na wiele sposobów – od snu do hucznych zabaw i uciech stołu, przez spokój domowego zacisza, aż po polowania i galopady. Dyplomaci i politycy zwracali uwagę także na gospody i miejsca odpoczynku w czasie podróży. Peregrynantów interesował także odpoczynek i to w różnych jego odsłonach – od fizycznego, czyli zwyczajnego kładzenia się spać, po metafizyczne odpoczywanie wzroku i umysłu. Podkreślali również w pozostawionych przez siebie opisach miejsca do odpoczywanie wokół rezydencji królewskich czy arystokratycznych, czyli najczęściej ogrody. Wszystkie te elementy będą stanowiły istotę rozważań w niniejszym artykule, przy czym warto w tym kontekście zastanowić się, czy istniała wspólna płaszczyzna postrzegania opisywanych zjawisk, czy widziano w nich różnice, a jeśli tak, to w jakim aspekcie, a także jak opisywano obserwowane wydarzenia.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.