https://doi.org/10.31648/hip.11579
Immanuel Kant radykalnie zmienił punkt odniesienia w postrzeganiu procesu poznawania
przez człowieka. Dlatego swoją filozofię określił
jako „przewrót kopernikański”. Rozum odtwarza w sobie te warunki, które przyczyniły się do
zaistnienia poznawanej rzeczywistości. Ponieważ jednak warunków jest nieskończenie dużo,
to wszystkie ogarnia tylko Absolut. Dlatego
praktyczne wykorzystanie tego odkrycia stało
się problematyczne.
Dopiero Józef Hoene-Wroński zajął się tą filozofią i dopełnił rozpoczętą przez Kanta reformę. Najpierw nieskończoność warunków zastą-
pił przeliczalnością. Dzięki temu mógł skupić
się na pojedynczym składniku, jakim jest warunek. Ten zaś nie występuje samodzielnie,
bo jako warunkowy jest warunkowany przez
poprzedzający go warunek. Dzięki temu ukazał
się czwarty aspekt warunkowania, tzn. warunkujący, o którym Kant nie wspomniał, bo przesłonił go Absolut
Скачать файлы
Правила цитирования
Лицензия

Это произведение доступно по лицензии Creative Commons «Attribution-NonCommercial» («Атрибуция — Некоммерческое использование») 4.0 Всемирная.