Mimesis i anthropos albo o przymusie naśladownictwa. Dawkins – Tarde – Girard

Dobrosława Wężowicz-Ziółkowska

doi:10.31648/hip.2637

Publié le: 2019-01-18

No 24 (2018)

Mimesis i anthropos albo o przymusie naśladownictwa. Dawkins – Tarde – Girard

Dobrosława Wężowicz-Ziółkowska

Humanistyka i Przyrodoznawstwo

Rubrique: Articles

https://doi.org/10.31648/hip.2637

Résumé

Memetyka to jedna ze współczesnych teorii kultury. Przyjmuje ona, że zasadniczym mechanizmem replikacji informacji pozagenetycznej jest naśladownictwo (Dawkins 1976), a życie społeczne i kultura to wynik podatności naszych umysłów na jednostki naśladownictwa – memy. Artykuł stanowi krytyczną syntezę stanowiska memetyków wobec ludzkiego mimetyzmu i przybliżając inne (filozoficzne, socjologiczne, antropologiczne, psychologiczne i neurobiologiczne) koncepcje naśladownictwa, zmierza do ugruntowania wyjściowej tezy memetyki, że człowiek jest zwierzęciem mimetycznym.

Articles les plus lus par le même auteur ou la même autrice

Dobrosława Wężowicz-Ziółkowska, KOBIECY KAPRYS? HISTORIA NATURALNA PIĘKNA I POŻĄDANIA , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 26 (2020)

Articles similaires

Juan Bañon, Człowiek i złudzenie , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 6 (2000)

Vous pouvez également Lancer une recherche avancée de similarité pour cet article.

Télécharger des fichiers

pdf (Język Polski)

Règles de citation

Wężowicz-Ziółkowska, D. (2019). Mimesis i anthropos albo o przymusie naśladownictwa. Dawkins – Tarde – Girard. Humanistyka I Przyrodoznawstwo, (24), 361–373. https://doi.org/10.31648/hip.2637

##plugins.themes.libcom.share##

Licence

Ce travail est disponible sous licence Creative Commons Attribution - Pas d’Utilisation Commerciale 4.0 International.

Références

Blackmore S. (2002), Maszyna memowa, przeł. N. Radomski, Dom Wydawniczy Rebis, Po-znań.

Borkowski W., Nowak A. (2005), Wpływ społeczny jako model rozprzestrzeniania się memów, „Teksty z Ulicy. Zeszyt memetyczny” 9: 44-67.

Dawkins R. (1996), Samolubny gen, przeł. M. Skoneczny, Prószyński i S-ka, Warszawa.

Dawkins R. (2014), Kapłan Diabła. Opowieści o nadziei, kłamstwie, nauce i miłości, przeł. M. Lipa, Wydawnictwo Helion, Gliwice.

Dennett D. (1991), Consciousness Explained, Little Brown, Boston.

Gallese V. (2009), The Two Sides of Mimesis. Girard’s Mimetic Theory, Embodied Simulation and Social Identification, "Journal of Consciousness Studies" 16 (4): 21-44.

Gazzaniga M. (2013), Kto tu rządzi – ja czy mój mózg? Neuronauka a istnienie wolnej woli, przeł. A. Nowak, Smak Słowa, Sopot.

Girard R.(1983), Rzeczy ukryte od założenia świata, przeł. M. Goszczyńska, „Literatura na świecie” 12: 296-308.

Girard R. (1987), Kozioł ofiarny, przeł. M. Goszczyńska, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź.

Girad R. (1993), Sacrum i przemoc, przeł. M i J. Plecińscy, Brama, Poznań.

Girard R. (2006), Początki kultury, przeł. M. Romanek, Znak, Kraków.

Grant G. (2005), Leksykon memetyczny, przeł. D. Wężowicz-Ziółkowska, J. Polakowska, „Teksty z Ulicy. Zeszyt memetyczny” 9: 69-77.

Kulesza W. (2017), Efekt kameleona. Psychologia naśladownictwa, Scholar, Warszawa.

Latour B. (2014), Gabriel Tarde and the End of the Social, [in:] The Social in Question. New Bearings in History and the Social Sciences, P. Joyce (ed.), Routledge, London: 117-132.

Latour B. (2010), Splatając na nowo to, co społeczne. Wprowadzenie do teorii aktora-sieci, przeł. A. Derra, K. Abriszewski, Universitas, Kraków.

Marsden P. (2009), „Wirus kraksy” i śmierć Diany, przeł. M. Sośnicka, [w:] Infosfera. Meme-tyczne koncepcje kultury i komunikacji, D. Wężowicz-Ziółkowska (red.), WSZOP, Katowice.

Marsden P. (2000), Forefathers of Memetics: Gabriel Tarde and the Laws of Imitation, "Jour-nal of Memetics – Evolutionary Models of Information Transmission" 4, URL= http://cfpm.org/jom-emit/2000/vol4/marsden_p.html [accessed: 7.08.2018].

Marsden P. (1997), Crash Contagion and the Death of Diana: Towards a Memetic Paradigm for Understanding Mass Behavior, URL= http://www.viralculture.com/diana.htm [accessed: 7.08.2018].

Norman M.D., Hochberg F.G. (2005), The "Mimic Octopus" (Thaumoctopus mimicus n. gen. et sp.), a New Octopus from the Tropical Indo-West Pacific (Cephalopoda: Octopodidae), "Molluscan Research"25 (2): 57–70.

Tarde G. (1895), Les lois de l’imitation, Sladkine, Paris. [Réimpr. de l'éd. de Paris, 2016].

Tatarkiewicz W. (1976), Dzieje sześciu pojęć, PWN, Warszawa.

Urbańska A. (1997), Koncepcja mimesis Rene Girarda. „Etnografia Polska” XLI: 21-45.

Wężowicz-Ziółkowska D. (2008), Moc narrativum. Idee biologii we współczesnym dyskursie humanistycznym, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice. Google Scholar