Samoocena jako wyznacznik aktywności osób długotrwale bezrobotnych

Lidia Domańska

Opublikowane: 2018-10-16

Nr 7 (2001)

Samoocena jako wyznacznik aktywności osób długotrwale bezrobotnych

Lidia Domańska

Abstrakt

W artykule przedstawiono wyniki badań poziomu samooceny osób długotrwale bezrobotnych. Interpretacji wyników dokonano w kontekście aktywności badanych osób na rynku pracy. Poziom samooceny tych osób jest wysoki. Wpływa to negatywnie na ich aktywność w dążeniach do zmiany swojej sytuacji oraz nie motywuje do działań rozwojowych. Aktywizacja zawodowa badanych wymagałaby zmiany ich postaw oraz obniżenia poziomu samooceny.

Słowa kluczowe:

bezrobocie, samoocena, motywacja

Podobne artykuły

Robert Podstawski, Kultura fizyczna w opinii studentów Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: Nr 4 (1998)
Jowita Pierechod, Transformacja społeczno-gospodarcza w województwie olsztyńskim (do 1998 roku): mieszkańcy, władza a problem bezrobocia , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: Nr 6 (2000)
Barisa Laima, Braki w szkolnictwie w dobie bezrobocia , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: Nr 6 (2000)
Irena Windyga-Jastrzębska, Postawa przedstawicieli społeczności wiernych Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego wobec pracy , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: Nr 24 (2018)

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Domańska, L. (2018). Samoocena jako wyznacznik aktywności osób długotrwale bezrobotnych. Humanistyka I Przyrodoznawstwo, (7), 193–206. Pobrano z https://czasopisma.uwm.edu.pl/index.php/hip/article/view/1785

Cited by / Share

Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe.