O wielomotywacyjności i użytkowniku języka w słowotwórstwie ogólnopolskim

Tomasz Kurdyła

Uniwersytet Jagielloński w Krakowie
https://orcid.org/0000-0002-3908-5457


Аннотация

Artykuł poświęcono fundamentalnym dla słowotwórstwa kwestiom motywacji, ściślej: zjawisku wielomotywacyjności oraz miejscu intuicji językowej tzw. użytkownika języka w badaniach i opisach słowotwórczych. W pierwszej części artykułu przedstawiono założenia teoretyczne i rozstrzygnięcia w zakresie wielomotywacyjności przyjmowane w różnych modelach słowotwórstwa ogólnopolskiego, zwłaszcza słowotwórstwa opisowego binarnego oraz gniazdowego. Omówiono również kwestie wiedzy potocznej (intuicji użytkownika) w różnych podejściach badawczych i możliwości jej wykorzystania w badaniach. Druga część prezentuje wyniki ankiety słowotwórczej mającej za cel zbadać postrzeganie relacji motywacyjnych przez użytkowników polszczyzny. Przeanalizowano odpowiedzi na pytania 1–8 (pytania 9–10 są przedmiotem odrębnego opracowania): celnik, spokój – spokojny, stoczniowiec, hak – haczyk, optymizm – optymista, cham – chamstwo, metalowiec. Na tej podstawie sformułowano kilka wniosków badawczych o charakterze teoretycznym i metodologicznym: interpretacje użytkowników często, ale nie zawsze i nie w pełni są zgodne z naukowymi; ciążą one ku bliskości (i motywacji) formalnej, specyficznej jednak, rozumianej inaczej niż w sposób powszechnie przyjęty w słowotwórstwie, co prowadzi do różnic w określaniu motywacji; w interpretacjach użytkowników przejawia się pewna skłonność do wielomotywacyjności; definicje użytkowników można wyzyskać do weryfikacji „naturalności” parafraz.


Ключевые слова:

słowotwórstwo, teorie słowotwórcze, motywacja słowotwórcza, wielomotywacyjność, użytkownik języka


`Fijałkowska W. (2016): Czy język stać na luksus wielomotywacyjności?. „Poradnik Językowy” z. 9, s. 15–23.   Google Scholar

Grzegorczykowa R. (1972): Zarys słowotwórstwa. Warszawa.   Google Scholar

Grzegorczykowa R., Puzynina J. (1959): Z zagadnień słowotwórstwa synchronicznego. „Poradnik Językowy” z. 6/7, s. 241–253.   Google Scholar

Grzegorczykowa R., Puzynina J. (1979): Słowotwórstwo współczesnego języka polskiego. Rzeczowniki sufiksalne rodzime. Warszawa.   Google Scholar

Kreja B. (1972): Z zagadnień analizy słowotwórczej. [W:] Problemy współczesnego słowotwórstwa a dydaktyka uniwersytecka. Red. J. Puzynina. Warszawa, s. 59–78.   Google Scholar

Kurdyła T. (2026): Czy w gwarach istnieją dyferencyjne kategorie słowotwórcze? (Uwagi o modelach słowotwórstwa opisowego). „AUPC. Studia Linguistica” [w przygot.].   Google Scholar

Nagórko A. (1998): Zarys gramatyki polskiej (ze słowotwórstwem). Warszawa.   Google Scholar

Nagórko-Kufel A. (1975): O dwóch typach motywacji leksemów rzeczownikowych we współczesnej polszczyźnie. „Poradnik Językowy” z. 10, s. 525–532.   Google Scholar

Nagórko-Kufel A. (1977): O eksperymencie w badaniach słowotwórczych. „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego” XXXV, s. 141–151.   Google Scholar

Puzynina J. (1972): O pojęciu synchronicznej pochodności derywatów. [W:] Problemy współczesnego słowotwórstwa a dydaktyka uniwersytecka. Red. J. Puzynina. Warszawa, s. 49–58.   Google Scholar

Skarżyński M. (1999): Powstanie i rozwój polskiego słowotwórstwa opisowego. Kraków.   Google Scholar

Skarżyński M. (2000): Liczebniki w słowotwórstwie współczesnej polszczyzny. (Studium gniazd słowotwórczych). Kraków.   Google Scholar


Опубликован
2026-06-30

##plugins.themes.libcom.cytowania##

Kurdyła, T. (2026). O wielomotywacyjności i użytkowniku języka w słowotwórstwie ogólnopolskim. Prace Językoznawcze, 28(2), 107–124. https://doi.org/10.31648/pj.12513

Tomasz Kurdyła 
Uniwersytet Jagielloński w Krakowie
https://orcid.org/0000-0002-3908-5457