Opublikowane: 2025-12-19

ŁABĘDŹ – MŁODOPOLSKI SYMBOL OBECNOŚCI SACRUM . PRZYPADEK BOGUSŁAWA BUTRYMOWICZA I WACŁAWA WOLSKIEGO

borek.bartlomiej@wp.pl
Humanistyka i Przyrodoznawstwo
Dział: Artykuły
https://doi.org/10.31648/hip.10815

Abstrakt

Artykuł bada symbolikę łabędzia jako uciele-

śnienia sacrum w ramach literackiego nurtu

Młodej Polski, koncentrując się na twórczości

Bogusława Butrymowicza i Wacława Wolskiego. Przedstawia łabędzia zarówno jako reprezentację duchowości i koncepcji wiecznego

powrotu, jak i postać osadzoną w estetyce dekadenckiej oraz groteskowej. Analiza odnosi się

do ewolucji interpretacji sacrum w badaniach

literackich, odwołując się do filozofii Schopenhauera, Nietzschego i Kierkegaarda. Ponadto

w pracy badane są powiązania symboliki łabę-

dzia z takimi obszarami jak alchemia, mitologia

i literatura klasyczna. Opowiadając się za interdyscyplinarnym podejściem, artykuł podkreśla

pozycję tego motywu na styku sacrum i profanum. Ponadto zwraca uwagę na wciąż w dużej

mierze jego nieodkryty potencjał, uwydatniając

znaczenie dla badań kulturowych i literackich.

Słowa kluczowe:

łabędź, sacrum, Młoda Polska, symbolizm, dekadencja, wieczny powrót

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Borek, B. (2025). ŁABĘDŹ – MŁODOPOLSKI SYMBOL OBECNOŚCI SACRUM . PRZYPADEK BOGUSŁAWA BUTRYMOWICZA I WACŁAWA WOLSKIEGO. Humanistyka I Przyrodoznawstwo, 31(31), 25–46. https://doi.org/10.31648/hip.10815

Cited by / Share

Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.