„Good protocol” in criminal interrogations – principles, requirements, and standards
Abstract
Numerous scholarly works have examined the course and execution of criminal procedural and forensic activities related to interrogation. The way this activity is carried out is discussed in textbooks on forensic science and is also addressed during workshop classes and lecture courses in criminal procedure. The importance of proper and reliable documentation of procedural activities cannot be overstated. This activity is examined both at the stage of court proceedings and during the preparatory phase, often accompanied by subsequent allegations that the record was prepared in an unreliable manner, does not reflect the actual factual situation, is defective, or is false. Allegations are also raised directly against the officer conducting the activity, accusing them of bias or of having an interest in a particular outcome, as well as concerning the atmosphere in which the interrogation was conducted. The findings presented in this article constitute a continuation (in the form of a separate text) of the Author’s reflections developed over the years and represent their considerations, conclusions, and observations. In the theoretical and research assumptions, emphasis has been placed on guidelines and appropriate elements relating to the drafting of records, which should form the framework for deliberations by those conducting this activity. The postulates, assumptions, and recommendations are accompanied by commentary and by indications of possible procedural errors and their impact on the course of proceedings. The article includes examples that are useful in the practical documentation of interrogations concerning evidentiary issues, as well as the practice of their application. Nevertheless, attention should be paid to elements of the text as constituting guidelines rather than certainties, since every interrogation is different, both in terms of the person being questioned and the scope of the act to which it relates. For this reason, the application of automatic or schematic approaches during an interrogation is not possible.
Keywords:
criminal proceedings, interrogation report, defects, errors, evidentiary problems, purpose of the interrogationReferences
Arntzen F., Psychologia zeznań świadków, PWN, Warszawa 1989. Google Scholar
Ask K., Vrij A. i in., Intending or pretending? Automatic evaluations of goal cues discriminate true and false intentions, „Applied Cognitive Psychology” 2013, nr 27. Google Scholar
Beccaria C., O przestępstwach i karach, Wyd. Prawnicze, Warszawa 1959. Google Scholar
Bentham J., Traktat o dowodach sądowych, oprac. E. Dumanc, Zrzeszenie Sędziów i Prokuratorów R.P., Gniezno 1934. Google Scholar
Czeczot Z., Czubalski M., Zarys kryminalistyki, Wyd. UW, Warszawa 1972. Google Scholar
Czeczot Z., Kryminalistyczna problematyka osobowych środków dowodowych, Wyd. UW, Warszawa 1976. Google Scholar
Graven J., L’Administration et la psychologie du témoignage en justice, „Revue Internationale de Criminologie et de Police Technique” 1960, nr 6. Google Scholar
Grčar M., Zeznania świadków jako przedmiot ekspertyzy psychologicznej, „Z Zagadnień Kryminalistyki” 1976, t. XI. Google Scholar
Gross H., Handbuch für Untersuchungsrichter als System der Kriminalistik, t. 1, J. Schweitzer, [b.m.w.] 1922. Google Scholar
Gurgul J., Glosa do wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2015 r., sygn. II AKa 97/15, „Prokuratura i Prawo” 2017, nr 1. Google Scholar
Gurgul J., Problemy dokumentowania zeznań i wyjaśnień, „Nowe Prawo” 1977, nr 7–8. Google Scholar
Horoszowski P., Od zbrodni do kary, PWN, Warszawa 1963. Google Scholar
Horoszowski P., Ogólne zasady taktyki przesłuchania, „Nowe Prawo” 1954, nr 5–6. Google Scholar
Jagiełło D., Alibi – problematyka kryminalistyczna i procesowa, „Edukacja Prawnicza” 2012, nr 5. Google Scholar
Jagiełło D., Przesłuchanie dziecka, „Medyczna Wokanda” 2013, nr 5. Google Scholar
Jagiełło D., Przesłuchanie jako czynność dowodowa, C.H. Beck, Warszawa 2017. Google Scholar
Jagiełło D., Sposób odzwierciedlania w protokole emocji osób przesłuchiwanych w sprawie karnej – badanie praktyki, „Studia Prawnoustrojowe” 2023, nr 62. Google Scholar
Jagiełło D., Swoboda wypowiedzi podczas czynności przesłuchania, „Studia Prawnoustrojowe” 2019, nr 46. Google Scholar
Jakubski K.J., Ustalanie czynności dowodowych w postępowaniu przygotowawczym, „Prokuratura i Prawo” 1996, nr 1. Google Scholar
Krwawicz J., Ziembiński J., Poradnik dla milicjanta, Wyd. MSW, Warszawa 1958. Google Scholar
Kulicki M., Kryminalistyka. Wybrane zagadnienia teorii i praktyki śledczo-sądowej, Wyd. Nauk. UMK, Toruń 2005. Google Scholar
Kulicki M., Kwiatkowska-Wójcikiewicz V., Stępka L., Kryminalistyka. Wybrane zagadnienia teorii i praktyki śledczo-sądowej, Wyd. Nauk. UMK, Toruń 2009. Google Scholar
Lipczyńska M., Pytania w procesie karnym, „Problemy Kryminalistyki” 1963, nr 43. Google Scholar
Locard E., Traité de criminalistique, t. 7, J. Desvigne et fils, Lyon 1940. Google Scholar
Parandowski J., Alchemia słowa, Czytelnik, Warszawa 1976. Google Scholar
Rybarczyk Z., Wadliwe przesłuchanie lub zaprotokołowanie zeznań w aspekcie ich zmiany na rozprawie sądowej, „Wojskowy Przegląd Prawniczy” 1980, nr 4. Google Scholar
Stefański R.A., Ujawnianie wyjaśnień oskarżonego w nowym kodeksie postępowania karnego, „Prokuratura i Prawo” 1998, nr 6. Google Scholar
Stodolak E., Technika protokołowania, „Demokratyczny Przegląd Prawniczy” 1948, nr 6. Google Scholar
Śliwiński S., Polski proces karny przed sądem powszechnym. Zasady ogólne, PWN, Warszawa 1961. Google Scholar
Vrij A., Leal S., Mann S. i in., Drawings as an innovative and successful lie detection tool, „Applied Cognitive Psychology” 2010, nr 24. Google Scholar
Władyczko W., Analiza psychologiczna zeznań świadków, „Gazeta Sądowa Warszawska” 1937, nr 5. Google Scholar
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
