Veröffentlicht am: 2023-12-23

METAFORY I APORIE, CZYLI O KONIECZNOŚCI I NIEMOŻLIWOŚCI FILOZOFII. STANOWISKO LESZKA KOŁAKOWSKIEGO

Ireneusz Ziemiński
Humanistyka i Przyrodoznawstwo
Rubrik: Artikel
https://doi.org/10.31648/hip.8635

Abstract

Przedmiotem artykułu nie jest ewolucja poglądów Leszka Kołakowskiego, lecz używane przez niego metafory (kapłana, błazna, klowna i szarlatana), obrazujące rolę filozofa w kulturze. Filozof jako kapłan wierzy, że głosi boską prawdę, którą powinni przyjąć wszyscy ludzie. Niezdolny do krytycyzmu wobec własnych przekonań filozof jako kapłan jest wygodnym narzędziem władzy, propagując jej ideologię i usprawiedliwiając jej działania, także najbardziej zbrodnicze. Błazen z kolei to sceptyk, który wątpi w możliwość poznania prawdy, a nawet w istnienie kryteriów pozwalających odróżnić rozum od tego, co nierozumne. Filozof jako błazen pozwala ludziom zachować dystans wobec narzucanych im ideologii, dzięki czemu ratuje naszą wolność, zwłaszcza wolność mywiększych świętości, będących w rzeczywistości bezzasadnymi mitami, które sterują naszym myśleniem. Z tego powodu filozof jako klown przypomina, że filozofia jest przedsięwzięciem skazanym na klęskę, wszystko bowiem, co uważamy za prawdę, z czasem okazuje się iluzją. Szarlatan wreszcie to filozof, który zdał sobie sprawę z klęski filozofii, stając przed wyborem: albo przyznać się do bezradności (co sprawi, że będzie społecznie bezużyteczny), albo sprzedawać ludziom iluzje jako objawione prawdy (co sprawi, że będzie kłamcą). W ten sposób filozofia okazuje się przedsięwzięciem zarazem koniecznym (poszukiwanie prawdy) i niemożliwym (wobec nieosiągalności prawdy, ludzki rozum zadowala się iluzjami).

Dateien herunterladen

Zitierregeln

Ziemiński, I. (2023). METAFORY I APORIE, CZYLI O KONIECZNOŚCI I NIEMOŻLIWOŚCI FILOZOFII. STANOWISKO LESZKA KOŁAKOWSKIEGO. Humanistyka I Przyrodoznawstwo, (29), 301–328. https://doi.org/10.31648/hip.8635

Zitiert von / Teilen

##plugins.themes.libcom.BOCookieBarText##