Artykuł ukazuje humanistyczny aspekt sprzeczności procesu samorealizacji jednostki w warunkach współczesnego kapitalizmu. Tło artykułu stanowią charakterystyczne dla filozofii Ericha Fromma kategorie: „wolności pozytywnej” i „wolności negatywnej”. Tezą wiodącą artykułu jest pogląd, że główną siłę napędową procesu przemian cywilizacyjnych stanowi potrzeba transcendencji - wykraczania poza sytuację obecną. Potrzeba transcendencji jako fundament procesu dziejowego może być realizowana bądź za pomocą więzi produktywnej, która stanowi prawidłową formę samorealizacji, bądź przez niszczenie związków integrujących jednostkę ze światem. A więc postęp cywilizacji w dużej mierze zależy od tego, jaką człowiek przyjmie postawę wobec siebie i rzeczywistości zewnętrznej. Jego aktywność może prowadzić do postępu (wolności pozytywnej), czyli kształtować postawy wzbogacające nie tylko osobowość pojedynczych jednostek, ale i całą cywilizację, z drugiej strony może przybierać przeciwny kierunek - regresu (wolności negatywnej), rodzić postawy hamujące postęp. Artykuł dowodzi, że urzeczywistnianie wolności pozytywnej, jako proces nigdy niezakończony, okazuje się zadaniem zawsze aktualnym, a ponadto w warunkach współczesnych niezwykle trudnym w realizacji, wymagającym nie lada wysiłku i gruntownych przewartościowań kulturowych. Zarówno industrializm, jak i proces odchodzenia od niego, stawia człowieka współczesnego wobec szeregu sprzeczności, zagrożeń i konfliktów utrudniających bądź też kierujących proces samorealizacji na niewłaściwy tor. Artykuł ukazuje paradoksy źle współcześnie rozumianej wolności, te czynniki, które ograniczają potrzeby twórczości i indywidualnego rozwoju
Télécharger des fichiers
Règles de citation
##plugins.themes.libcom.share##
Licence
Ce travail est disponible sous licence Creative Commons Attribution - Pas d’Utilisation Commerciale 4.0 International.