Szczęście jako (najwyższy) sposób bycia człowieka (Arystoteles, Etyka nikomachejska 1098 a 7-18)

Małgorzata Matuszak

doi:10.31648/hip.951

Publié le: 2018-09-14

No 15 (2009)

Szczęście jako (najwyższy) sposób bycia człowieka (Arystoteles, Etyka nikomachejska 1098 a 7-18)

Małgorzata Matuszak

Humanistyka i Przyrodoznawstwo

Rubrique: Articles

https://doi.org/10.31648/hip.951

Résumé

Według Arystotelesa szczęście jest osiągalne, bo jest dziełem człowieka; takim działaniem, którego ,,po co” osiągane jest równocześnie z nim samym: wtedy, gdy działanie jest właśnie dokonywane. Odpowiedź natomiast na pytanie, jakie to jest działanie, związane jest z ontologią życia człowieka, ze sposobem, w jaki winno być dokonywane, aby było sobą. I by sobą był człowiek. Związane jest zatem z odpowiedzią na pytanie, kim jest człowiek i jakie jest jego miejsce pośród innych bytów, a przede wszystkim jakie jest jego odniesienie z jednej strony do innych istot żyjących – roślin i zwierząt, z drugiej – do Boga. Usytuowanie człowieka w pewnego rodzaju ,,pomiędzy” określa sposób jego życia, a więc także działanie, które ów sposób bycia (życia) najlepiej charakteryzuje. Problematyka szczęścia człowieka najlepiej zaś owo ,,pomiędzy” wyraża i naznaczona jest jego ambiwalencją, dźwiga jej brzemię.

Articles similaires

Paweł Polaczuk, O pierwszeństwie faktów z przeszłości w ujęciu Hannah Arendt. Kilka uwag , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 22 (2016)
Konrad Waloszczyk, Humanizm transcendentalny jako współczesne ujęcie sensu życia , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 4 (1998)
Paweł Polaczuk, Działanie i mowa w ontologicznym ujęciu sfery publicznej: kilka uwag o Arendtowskiej koncepcji , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 17 (2011)
Henryk Benisz, Kochać (się) albo nie kochać (się), oto jest pytanie: Schopenhauerowska metafizyka miłości płciowej , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 16 (2010)
Justyna Szatan, Czy Wszechświat jest dostrojony do życia? , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 19 (2013)
Henryk Benisz, Ontologia fundamentalna Heideggera jako próba ugruntowania szczególnej odmiany filozofii życia w ogólnej teorii bycia , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 18 (2012)
Andrzej Kucner, Spor o racjonalność w obliczu argumentów filozofii zycia - Nietzsche, Dilthey, Bergson , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 12 (2006)
Walentyn N. Wandyszew, Karl Popper about Totalitarianism: Ideas and Practices , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 21 (2015)
Paweł Tambor, Wyjaśniający charakter wnioskowań antropicznych w kosmologii , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 23 (2017)
Wojciech Słomski, Bioetyka jako filozoficzna podstawa nauk biomedycznych , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: No 12 (2006)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 > >>

Vous pouvez également Lancer une recherche avancée de similarité pour cet article.

Télécharger des fichiers

PDF (Język Polski)

Règles de citation

Matuszak, M. (2018). Szczęście jako (najwyższy) sposób bycia człowieka (Arystoteles, Etyka nikomachejska 1098 a 7-18). Humanistyka I Przyrodoznawstwo, (15), 195–204. https://doi.org/10.31648/hip.951

##plugins.themes.libcom.share##

Licence

Ce travail est disponible sous licence Creative Commons Attribution - Pas d’Utilisation Commerciale 4.0 International.

Références

Arystoteles, Etyka nikomachejska 1097 b 30; 1095 a 19 -20; 1168 a 6-7, 1178 a 6-7; 1177 b 29.

Arystoteles, Metafizyka 1021 b 20-21; 1023 a 2-4.

Arystoteles, O duszy 414 b 28-32; 415 b 13.

Arystoteles, Polityka 1257 b 41-1258 a 1.

Curzer H. J, Criteria for happiness in ,,Nicomachean Ethics” 17 X 6-8, ,,Classical Quarterly” 1990, nr 40.

Irwin T, Cnoty w filozofii greckiej, [w:] Etyka a charakter, przeł. J. Jaśtal, Kraków 2004.

Nagel T, Aristotle on Eudaimonia, ,,Phronesis” 1972, nr 17.

Petrycy S, Dzieła wybrane, t. 1, Kraków 1956.

Preus A, Anton J. P, Essays in Ancient Greek Philosophy V: Aristotle’s Ontology, New York 1992.

Ricoeur P, Drogi rozpoznania, przeł. J. Margański, Kraków 2004.

Skowroński L, Zarzut systematycznego błędu interpretacyjnego w tłumaczeniu ,,Etyki nikomachejskiej”, ,,Przegląd filozoficzny” (Nowa Seria) 2007 (16), nr 1(61).

Tugendhat E, Wykłady o etyce, przeł. J. Sidorek, Warszawa 2004.

Wald B, Jedność osoby i pojęcie duszy u Arystotelesa, przeł. A. Kruszewicz, R. Otsason, [w:] Zadania współczesnej metafizyki, t. 7: Analogia w filozofii, red. Nauk. A. Maryniarczyk SDB, K. Stępień, P. Skrzydlewski, Lublin 2005. Google Scholar