ŚWIAT NA SKRAJU KATASTROFY EKOLOGICZNEJ  W SAMOSIEJKACH DOMINIKI SŁOWIK I RENECIE BARBARY KLICKIEJ

Dariusz Piechota

doi:10.31648/hip.9977

Pubblicato il: 2024-12-19

N. 30 (2024)

ŚWIAT NA SKRAJU KATASTROFY EKOLOGICZNEJ W SAMOSIEJKACH DOMINIKI SŁOWIK I RENECIE BARBARY KLICKIEJ

Dariusz Piechota

Humanistyka i Przyrodoznawstwo

Sezione: Articoli

https://doi.org/10.31648/hip.9977

Abstract

Niniejszy artykuł poświęcony jest analizie dwóch utworów (Samosiejki Dominiki Słowik i Renety Barbary Klickiej), które gatunkowo
wpisują się w fikcję klimatyczną. W pierwszej części artykułu (przed katastrofą) koncentruję się na zbiorze opowiadań Słowik, w drugiej (po katastrofie) na powieści Klickiej. Obie autorki opisują zmiany klimatyczne będące zapowiedzią bliżej nieokreślonej katastrofy. W obu utworach istotna jest konstrukcja czasu, wydarzenia są lokalizowane w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, co zwraca uwagę czytelnika na fakt, iż globalne ocieplenie to postępujący proces, w którym należy rejestrować i reagować
na dokonujące się zmiany w przyrodzie. Mimo że autorki wykorzystują konwencję realistyczną do mówienia o globalnym ociepleniu, różni
je język.

Puoi leggere altri articoli dello stesso autore/i

Scarica file

pdf (Język Polski)

Regole di citazione

Piechota, D. (2024). ŚWIAT NA SKRAJU KATASTROFY EKOLOGICZNEJ W SAMOSIEJKACH DOMINIKI SŁOWIK I RENECIE BARBARY KLICKIEJ. Humanistyka I Przyrodoznawstwo, 30(30), 161–178. https://doi.org/10.31648/hip.9977

##plugins.themes.libcom.share##

Licenza

Questo lavoro è fornito con la licenza Creative Commons Attribuzione - Non commerciale 4.0 Internazionale.

Riferimenti bibliografici

Barcz A. (2018), Przedmioty ekozagłady. Spekulatywna teoria hiperobiektów Timothy’ego Mortona i jej (możliwe) ślady w literaturze, „Teksty Drugie” 2: 75–87.
Crossref
Google Scholar

Bińczyk E. (2018), Epoka człowieka. Retoryka i marazm antropocenu, Warszawa PWN, Warszawa.
Google Scholar

Buell L. (1998), Toxic Discourse, „Critical Enquity” 24 (3): 639–665.
Crossref
Google Scholar

Domańska E. (2013), Humanistyka ekologiczna, „Teksty Drugie” 1–2: 13–32.
Google Scholar

Fisher M. (2023), Dziwaczne i osobliwe, tłum. i posł. A. Karalus, T. Adamczewski, Gdańsk.
Google Scholar

Kluba A. (2023), Antropocen dyskursywizowany czyli jak nie mówić o katastrofie klimatycznej, „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Poetica” 11: 87–96.
Crossref
Google Scholar

Kotyczka M. (2018), Koniec świata, na jaki zasługujemy, „Prace Kulturoznawcze” 1–2: 233–239.
Crossref
Google Scholar

Kryńska E. (2017), Ekonomiczny kontekst problemu społecznego – przypadek prekariatu, „Problemy Polityki Społecznej. Studia i Dyskusje” 36: 13–26.
Google Scholar

Marzec A. (2018), „Jesteśmy połączonym z sobą światem” – Timothy Morton i widmo innej wspólnoty, „Teksty Drugie” 2: 88–101.
Crossref
Google Scholar

Michalski M.A. (2022), Ekowidmologia jako strategia lektury. Studium przypadku „Kości, które nosisz w kieszeni” Łukasza Barysa, „Jednak Książki” 2 (25): 51–62.
Crossref
Google Scholar

Milner A., Burgmann J.R. (2018), A Short Pre-History of Climate Fiction,“Extrapolation” 59: 1–23.
Crossref
Google Scholar

Milner A., Burgmann J.R. (2018), Climate Fiction: A World-Systems Approach, “Cultural Sociology” 12: 22–36.
Crossref
Google Scholar

Moore J.W. (2023), Nasz kapitałogeniczny świat. Kryzysy klimatyczne, polityka klasowa i projekt ucywilizowania, przeł. P. Szaj, „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Poetica” 11: 123–151.
Crossref
Google Scholar