RECEPCJA TWÓRCZOŚCI PIOTRA WIAZIEMSKIEGO W POLSCE

Brückner A., 1922, Historia literatury rosyjskiej, t. II 1825–1914, Lwów–Warszawa–Kraków:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 67–69.

Czernobajew W., 1936, Ignacy Krasicki w literaturze rosyjskiej, Pamiętnik Literacki, t. 33, nr 1/4,
41–62.

Fiszman S., 1962, Piotr Wiaziemski w Warszawie // Archiwalia Mickiewiczowskie, 44–62.

Galon-Kurkowa K., 1980, „Na wyżynach wolności…” (Z problematyki pobytu Piotra Wiaziemskiego
w Krakowie), Studia Polono-Slavica-Orientalia. Acta Litteraria, t. 6, 27–49.

Galon-Kurkowa K., 1981, Piotr Wiaziemski a tradycja kościuszkowska, Slavia Orientalis, nr 3,
263–280.

Galon-Kurkowa K., 1990, Лирическое „я” в поэзии П.А. Вяземского 1808–1826 гг., Przegląd
Rusycystyczny, z. 1–4, 15–23.

Galon-Kurkowa K., 1991, Piotra Wiaziemskiego odkrywanie „ja” // Problemy psychologizmu
w literaturach słowiańskich, Zielona Góra: Wyawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej
Górze, 45–55.

Galon-Kurkowa K., 1991, Samoświadomość poety sztambuchowego (Piotr Wiaziemski), Przegląd
Rusycystyczny, z. 1–2, 5–17.

Galon-Kurkowa K., 1992, Sacra publica w liryce Piotra Wiaziemskiego, Slavica Wratislaviensia
LXXIV, 9–29.

Galon-Kurkowa K., 1994, Kobieta w świecie poetyckim Piotra Wiaziemskiego, Opuscula Polonica
et Russica, z. II, 51–63.

Galon-Kurkowa K., 1994, Twórczość poetycka Piotra Wiaziemskiego w rusycystyce polskiej, Slavica
Wratislaviensia LXXXVII, 57–73.

Galon-Kurkowa K., 1996, Długi zmierzch. Psychobiografia liryczna Piotra Wiaziemskiego, Wrocław:
Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Historia literatury rosyjskiej, 1976, red. Jakóbiec M., t. I, Warszawa: Wydawnictwo PWN, 488–490,
493–494.

Kępiński A., 1980, Maleńka Szwajcaria i maleńka Moskwa czyli Rzeczpospolita Krakowska oczyma
księcia Wiaziemskiego, Magazyn Kulturalny, nr 2, 6–13.

Kępiński A., 1982, Piotr Wiaziemski o polskiej chorobie. Ze studiów nad stereotypem polskim
w literaturze rosyjskiej XIX w., Rocznik Komisji Historycznoliterackiej, XIX, 125–137.

Kucharska E., 1967, Piotr Wiaziemski a kwestia polska, Zeszyty Naukowe WSP w Opolu, Filologia
rosyjska V, 35–58, 50–53.

Kutanow N., 1932, Декабрист без декабря // Декабристы и их время, Москва: Издатель Всесо-
юзного Общества политкаторжан и ссыльных поселенцев, 201–290.

Lednicki W., 1935, Mickiewicz w korespondencji ks. P.A. Wiaziemskiego z A.I. Turgieniewem w l.l.
1838–1844 // Przyjaciele Moskale, Kraków: Wydano przez skł. gł. Gebethner i Wolff, 345–351.

Lednicki W., 1935, Przedmowa // Przyjaciele Moskale, ibidem, 7–19.

Lednicki W., 1935, Przyjaciele Moskale w albumie i zbiorze autografów M. Szymanowskiej // Przyjaciele
Moskale, ibidem, 263–278.

Lis-Czapiga A., 2009, Problem istnienia jednostki w liryce Piotra Wiaziemskiego // Świat Słowian
w języku i kulturze X. Literaturoznawstwo, Szczecin: Wydawnictwo Uniwersytetu Szczecińskiego,
44–50.

Lis-Czapiga A., 2011, Barwa w poezji plejady Tiutczewowskiej (na przykładzie twórczości Fiodora
Tiutczewa i Piotra Wiaziemskiego) // Barwa w języku literaturze i kulturze II, Szczecin: Przedsiębiorstwo
Produkcyjno-Handlowe ZAPOL Dmochowski, Sobczyk, 127–138.

Lis-Czapiga A., 2013, Szkoła tiutczewowska w poezji rosyjskiej XIX w., Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu
Rzeszowskiego.

Literatura rosyjska w zarysie, 1975, red. Barański Z., Semczuk A., Warszawa: Wydawnictwo PWN,
205, 213–215.

Łużny R., 1980, Księcia biskupa warmińskiego sława literacka wśród Słowian wschodnich, Slavia
Orientalis, 319–327.

Łużny R., 1985, Księcia Piotra Wiaziemskiego romans z Polską i rewolucją // Z notatników i listów
księcia Piotra Wiaziemskiego, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 5–17.

Mucha B., 2002, Historia literatury rosyjskiej od początków do czasów najnowszych, Wrocław:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich (wyd. II), 215–216.

Prus K., 1997, Sacrum w liryce szkoły Tiutczewa. Fiodor Tiutczew, Piotr Wiaziemski // Sacrum
w literaturach słowiańskich, Lublin: Wydawnictwo Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego,
177–189.

Sadzińska E., 2011, Wielofunkcyjność motta w utworach Piotra Wiaziemskiego // Motta w twórczości
romantyków rosyjskich. Ich rola w dialogu idei i poetyk, Łódź, 105–121, http://dspace.uni.lodz.
pl:8080/xmlui/bitstream/handle/11089/1520/SADZINSKAmotta.pdf?sequence=1 [10.01.2014].

Sokołowska J., 2011, Piotr Wiaziemski (1792–1878). W kręgu spraw polskich, Studia Wschodniosłowiańskie,
t. XI, 353–366.

Spasowicz W., 1892, Książę P.A. Wiaziemski, jego polskie znajomości i stosunki // W. Spasowicz,
Pisma, t. VI, Petersburg: Wydawnictwo księgarnia Br. Rymowicz.

Toczyńska-Pęksa A., 2013, Образ старости в поздней лирике П.А. Вяземского, // Русистика
и современность V, Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzerzowskiego, 74–80.

Toczyńska-Pęksa A., 2014, Лирика П.А. Вяземского 50-,60-,70-х годов века в контексте тради-
ции романтизма, // Русская литература конца XIX–XXI века: Диалог с традицией, Rzeszów:
Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, 35–59.

Zdziechowski M., 1897, Byron i jego wiek. Studia porównawczo-literackie, t. II Czechy. Rosja.
Polska. Kraków: Akademia Umiejętności, 213.