Współczesne pojmowanie istoty śmierci łączy się nierozerwalnie z popularną wizją świata. Śmierć stanowi jeden z elementów egzystencji, ale nie jest łatwa do zidentyfikowania. Śmierć ma wiele twarzy, lecz jej istotę można zredukować do takich postaci, jak: dyskursywność czy metaforyczność oraz ironia. Romantyczna wizja miłości charakterystyczna dla europejskich metafizyków, szczególnie w XX w., jest nieprzypadkowa. Nieuchronność końca piętnuje każdy przejaw życia. Życie i metafizyka są przesiąknięte eschatologią. Literatura, życie, tworzenie są skończone. Możliwość wyczerpania jest znamienną cechą tymczasowości.
Sie können auch eine erweiterte Ähnlichkeitssuche starten für diesen Artikel nutzen.
Dateien herunterladen
Zitierregeln
Zitiert von / Teilen
Lizenz
