Współczesne pojmowanie istoty śmierci łączy się nierozerwalnie z popularną wizją świata. Śmierć stanowi jeden z elementów egzystencji, ale nie jest łatwa do zidentyfikowania. Śmierć ma wiele twarzy, lecz jej istotę można zredukować do takich postaci, jak: dyskursywność czy metaforyczność oraz ironia. Romantyczna wizja miłości charakterystyczna dla europejskich metafizyków, szczególnie w XX w., jest nieprzypadkowa. Nieuchronność końca piętnuje każdy przejaw życia. Życie i metafizyka są przesiąknięte eschatologią. Literatura, życie, tworzenie są skończone. Możliwość wyczerpania jest znamienną cechą tymczasowości.
Vous pouvez également Lancer une recherche avancée de similarité pour cet article.
Télécharger des fichiers
Règles de citation
##plugins.themes.libcom.share##
Licence

Ce travail est disponible sous licence Creative Commons Attribution - Pas d’Utilisation Commerciale 4.0 International.