Współczesne pojmowanie istoty śmierci łączy się nierozerwalnie z popularną wizją świata. Śmierć stanowi jeden z elementów egzystencji, ale nie jest łatwa do zidentyfikowania. Śmierć ma wiele twarzy, lecz jej istotę można zredukować do takich postaci, jak: dyskursywność czy metaforyczność oraz ironia. Romantyczna wizja miłości charakterystyczna dla europejskich metafizyków, szczególnie w XX w., jest nieprzypadkowa. Nieuchronność końca piętnuje każdy przejaw życia. Życie i metafizyka są przesiąknięte eschatologią. Literatura, życie, tworzenie są skończone. Możliwość wyczerpania jest znamienną cechą tymczasowości.
You may also start an advanced similarity search for this article.
Download files
Citation rules
Cited by / Share
Licence

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.