Odcienie barwy niebieskiej i zielonej w "Panu Tadeuszu" na przykładzie tłumaczeń na język włoski z 1924 roku (Clotilde Garosci) i z 2018 roku (Silvano De Fanti)

Gieroń-Czepczor Ewa. 2011. A Corpus-Based Cognitive-Semantic Analysis of the Primary Basic Colour Terms in English and Polish. Racibórz: Printy Poland.

Berlin Brent, Kay Paul. 1999. Basic Color Terms. Thier Universality and Evolution. Berkeley: University of California Press.

Biggam Carole. 2014. Prehistoric Colour Semantics: A Contradiction In Terms. W: Co-lour Studies: A Broad Spectrum. Red. Anderson W. Amsterdam: John Benjamins.

Bjelajeva Inna. 2005. Niepodstawowe nazwy barw w języku polskim, czeskim, rosyjskim i ukraińskim. Warszawa: Wydawnictwa UW.

Boryś Wiesław. 2008. Słownik etymologiczny języka polskiego. Kraków: Wydawnictwo Literackie.

Cortelazzo Manilo, Zolli Paolo. 2011. Dizionario etimologico della lingua italiana. Bologna: Zanichelli.

Cygal-Krupa Zofia. 2004. Kolor żółty i złoty w Panu Tadeuszu. „Annales Academiae Paedagogicae Cracoviensis” 19: 59-69.

Cygal-Krupa Zofia, Śrutek Jadwiga. 1999. Biały kolor w „Panu Tadeuszu” i jego francuskim przekładzie Roberta Bourgeois. W: Mickiewicz i Kresy. Red. Cygal-Krupa Z., Kurzowa Z. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas.

Diadori Pierangela. 2012. Verso la consapevolezza traduttiva. Perugia: Guerra edizioni.

Grzegorczykowa Renata, Waszakowa Krystyna (red.). 2000. Studia z semantyki porównawczej. Warszawa: Wydawnictwa UW.

Mancini Marco, Lorenzetti Luca. 2013. Le lingue del Mediterraneo antico Culture, mutamenti, contatti. Roma: Carocci editore.

Marazzini Claudio. 2009. L’ordine delle parole. Storia di vocabolari italiani. Bologna: Il Mulino.

Mickiewicz Adam. 2000 [1834]. Pan Tadeusz. Warszawa: Wydawnictwo KWE.

Mickiewicz Adam. 1924. Tłum. Garosci C. Pan Taddeo Soplitza. Carabba: Lanciano.

Mickiewicz Adam. 2018. Tłum. De Fanti S. Messer Taddeo. Venezia: Marsilio.

Pastoureau Michel. 2013. Niebieski. Historia koloru. Warszawa: Oficyna Naukowa.

Skibińska Elżbieta. 1999. Przekład a kultura: elementy kulturowe we francuskich tłumaczeniach „Pana Tadeusza”. Wrocław: Wydawnictwo UWr.

Stachurski Edward. 2005. Słownictwo „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza na tle tekstów innych poematów romantycznych. Kraków: Akademia Pedagogiczna.

Skuza Sylwia. 2010. „Taddeo Soplitza o L’ultimo processo in Lituania” i „Pan Taddeo Sopliza di Adamo Mickiewicz”– kultura szlachecka we włoskich przekładach dzieła Adama Mickiewicza Pan Tadeusz. W: Tłumacz wobec problemów kulturowych. Red. Piotrowska M. Kraków: Tertium.

Skuza Sylwia. 2014. Rosso, giallo, blu. Un’analisi etnolinguistica sui colori primari in italiano e in polacco in prospettiva sincronica e diacronica. Toruń:Wydawnictwo UMK.

Skuza Sylwia. 2015. Etnolingwistyczna analiza leksemów koloru niebieskiego w językach polskim i włoskim w ujęciu diachronicznym i synchronicznym. „Prace Językoznawcze UWM” XVII/2: 91-111.

Skuza Sylwia. 2019. Łaciński viridis, włoski verde, polski zielony: językowo-kulturowe studium barwy zielonej. „Studia Europaea Gnesnensia” 19: 131-152.

Teodorowicz-Hellman Ewa. 2001. Pan Tadeusz w szwedzkich przekładach. Warszawa: Świat Literacki.

Tommaseo Niccolò. 1830. Nuovo dizionario de’ sinonimi. Firenze: Tipografia Luigi Pezzati.

Tommaseo Niccolò, Bellini Bernardo. 1861. Dizionario di lingua italiana. Roma – Torino – Napoli: Unione Tipografico Editrice.

Vlahov Sergej, Florin Sider. 1980. Neperevodimoe v perevode. Moskwa: Meždunarodnyje otnošenija.

Wierzbicka Anna. 2006. Semantyka. Jednostki elementarne i uniwersalne. Lublin: UMCS.

Witkiewicz Stanisław. 1929. Mickiewicz jako kolorysta. Warszawa: Instytut Wydawniczy Biblioteka Polska.

Zaręba Alfred. 1954. Nazwy barw w dialektach i historii języka polskiego. Wrocław: Zakład im. Ossolińskich.

https://www.tvp.info/40032304/messer-taddeo-wlosi-moga-juz-czytac-pana-tadeusza [Dostęp 7 V 2020].