Człowiek w przestrzeni publicznej w filozofii Hannah Arendt

Małgorzata Augustyniak

doi:10.31648/hip.838

Pubblicato il: 2018-09-13

N. 17 (2011)

Człowiek w przestrzeni publicznej w filozofii Hannah Arendt

Małgorzata Augustyniak

Humanistyka i Przyrodoznawstwo

Sezione: Articoli

https://doi.org/10.31648/hip.838

Abstract

Powrót do filozofii starożytnej Grecji pozwala przypomnieć etyczny wymiar politycznej aktywności, w którym umiejętność łączenia dobra własnego z dobrem ogółu postrzegano jako świadectwo rozumnej natury człowieka wolnego i odpowiedzialnego zarazem. Republikański ideał życia zostaje przez Arendt skonfrontowany z dominującymi tendencjami politycznymi oraz ekonomicznymi, które rozwinęły się w nowożytnej kulturze europejskiej. Etyczne zdeprecjonowanie sfery publicznej prowadziło do postrzegania jej w kategoriach przymusu i przemocy, stanowiących zagrożenie indywidualnej wolności. Na znaczeniu zyskała natomiast sfera indywidualnej aktywności, związanej zwłaszcza z pracą wytwórczą, zarobkowaniem oraz konsumowaniem. Zwyciężyła idea prywatności, bogactwa, rywalizacji. Narodziło się społeczeństwo masowe, składające się ze zatomizowanych jednostek niezdolnych do wzięcia na siebie odpowiedzialności za wspólnotę polityczną.

Articoli simili

Alfred Skorupka, Prostomyślność jakopodstawa terapii , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: N. 11 (2005)
Nikolaj Omielczenko, A need for Metaphysics of Respect for Humans , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: N. 15 (2009)
Dmitrij Nasonow, Wolność człowieka jako jeden z problemów współczesnej cywilizacji , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: N. 4 (1998)
Paweł Polaczuk, O przyczynowej dedukcji "societas civilis cum imperio" : kilka uwag o wpływie Hobbesa na pojmowanie prawa , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: N. 21 (2015)
Paweł Pieniążek, Podejrzana wolność: Kierkegaard i Nietzsche jako krytycy wolności politycznych , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: N. 19 (2013)
Marek Jawor, Aksjologiczne fundamenty demokracji – aktualność myśli społeczno-politycznej Józefa Tischnera , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: N. 25 (2019)
Jacek Maciej Wojtkowski, Dialog Kościoła ze sztuką według Jana Pawła II. Zarys problematyki , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: N. 17 (2011)
Kazimierz Wojnowski, Człowiek wobec granic wolności (Dylemat rozumu i woli w filozofii Augusta Cieszkowskiego). , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: N. 2 (1996)
Theodoros Skalidakis, THE ISSUE OF MORAL PROGRESS IN KANT’S POLITICAL PHILOSOPHY , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: N. 31 (2025)
Jadwiga Błahut-Prusik, Bezpieczeństwo i wolność w perspektywie idei równowagi , Humanistyka i Przyrodoznawstwo: N. 20 (2014)

1 2 3 4 5 > >>

Puoi anche Iniziare una ricerca avanzata di similarità per questo articolo.

Scarica file

PDF (Język Polski)

Regole di citazione

Augustyniak, M. (2018). Człowiek w przestrzeni publicznej w filozofii Hannah Arendt. Humanistyka I Przyrodoznawstwo, (17), 243–258. https://doi.org/10.31648/hip.838

##plugins.themes.libcom.share##

Licenza

Questo lavoro è fornito con la licenza Creative Commons Attribuzione - Non commerciale 4.0 Internazionale.

Riferimenti bibliografici

Adler L, Śladami Hannah Arendt, Warszawa 2008.

Arendt H, Kondycja ludzka, Warszawa 2000.

Arendt H, Korzenie totalitaryzmu, Warszawa 1993.

Arendt H, Myślenie, Warszawa 1991.

Arendt H, Odpowiedzialność i władza sądzenia, Warszawa 2003.

Arendt H, Polityka jako obietnica, Warszawa 2005.

Arystoteles, Polityka, (w:) Dzieła wszystkie, przeł. L. Piotrowicz, Warszawa 2001, Wydawnictwo Naukowe PWN, t. VI.

Buksiński T, Arystotelesowska wizja współpracy społecznej, (w:) Filozofia a polityka, red. R. Liberkowski, Instytut Filozofii UAM, Poznań 1998.

de Tocqueville A, O demokracji w Ameryce, t. II, Kraków - Warszawa 1996.

Heller W, Arendt H. Źródła pluralizmu politycznego, Poznań 2000.

Jaspers K, Wiara filozoficzna wobec objawienia, Kraków 1999.

Kołakowski L, Moje słuszne poglądy na wszystko, Kraków 2000.

Locke J, Traktat drugi, esej dotyczący prawdziwych początków zakresu i celu rządu obywatelskiego, (w:) idem, Dwa traktaty o rządzie, Warszawa 1992, Wydawnictwo Naukowe PWN.

Platon, Gorgiasz, (w:) Dialogi, t. I, przeł. W. Witwicki, Kęty 1999.

Ricoeur P, Metafora i symbol, „Literatura na Świecie” 1988, nr 8-9.

Skarga B, Granice historyczności, Warszawa 1989.

Stelmach J, Sarkowicz R, Filozofia prawa XIX i XX wieku, Kraków1999.

Szacki J, Historia myśli socjologicznej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003. Google Scholar